Ostatnie publikacje
Zmiana rozporządzenia w sprawie BHP
Zasady bezpieczeństwa pracowników to niezwykle istotne kwestia, ich przestrzeganie chroni przed utratą zdrowia, a nawet życia. Z tego względu przepisy BHP są często nowelizowane i dostosowywane do zmian zachodzących na poszczególnych stanowiskach pracy, zwłaszcza w okresie pandemii. Rozporządzenie Ministra Rodziny i Polityki Społecznej Ostatnia zmiana rozporządzenia zmieniającego przepisy BHP z 4 listopada 2021 r. ma na celu dostosowanie prawa krajowego do prawa unijnego. Zmiany dotyczą przede wszystkim załączników I, II, III dyrektywy 2019/1832 KE dotyczące środków ochrony indywidualnej. Wprowadzone zmiany nakładają na pracodawcę obowiązek dostosowania środków ochrony do zagrożeń występujących na terenie jego zakładu pracy oraz na konkretnych stanowiskach pracy. W pierwszej kolejności pracodawca zobowiązany jest do ograniczenia zagrożeń poprzez odpowiednią organizację pracy. Kiedy jest to niemożliwe, po stronie pracodawcy leży zapewnienie indywidualnych środków ochrony indywidualnej i dostosowanie ich do występującego zagrożenia. Zgodnie z nazwą środki indywidualnej ochrony nie mogą być wykorzystywane przez innych pracowników, z małymi wyjątkami. Środki ochrony muszą być wymieniane zgodnie z zaleceniami producenta. Na stanowiskach pracy muszą być też zamieszczone tablice informacyjne dotyczące korzystania ze środków ochrony indywidualnej. Pracownicy obowiązkowo muszą uczestniczyć w okresowych szkoleniach BHP, to dobra okazja, by zapoznać ich z zasadami korzystania ze środków ochrony indywidualnej na konkretnych stanowiskach.
WięcejCo reguluje kodeks pracy?
Znaczna część Polaków jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę, którą regulują zapisy kodeksu pracy. Czym dokładnie jest wspomniany dokument i co jest ustalane za pomocą jego zapisów? Czym jest kodeks pracy? Kodeks pracy to zbiór przepisów, które regulują prawa oraz obowiązków obydwu stron stosunku pracy: pracownika oraz pracodawcy. W całym kodeksie uregulowane są kwestie związane z zatrudnianiem osób na podstawie umowy o pracę – to oznacza, że nie ma tam żadnych regulacji dotyczących umów cywilnoprawnych. Co reguluje kodeks pracy? Kodeks pracy to aż 15 działów, regulujących najistotniejsze kwestie związane ze stosunkiem pracy. Można w nim znaleźć między innymi regulacje dotyczące wzajemnych praw i obowiązków pracownika oraz pracodawcy, a także nawiązywania i rozwiązywania stosunku pracy, urlopu wypoczynkowego czy takich kwestii jak zatrudnianie osób młodocianych, ciężarnych lub w wieku przedemerytalnym. W kodeksie pracy znajduje się wiele artykułów, które mają za zadanie w jak najlepszy i najdokładniejszy sposób określić wszelkie kwestie związane ze stosunkiem pracy. Ma to na celu zabezpieczenie obydwu stron tego powiązania prawnego: tak, by pracownik wiedział, że ma określone prawa, których pracodawca nie może w żaden sposób mu odebrać. Podmiot zatrudniający z kolei uzyskuje nie tylko szereg zobowiązań względem zatrudnionej osoby, ale również wiele praw, związanych z kierowaniem stosunkiem pracy. Jest to m.in. możliwość nakładania kar na pracowników, którzy nie stosują się do regulaminu pracy czy w rażący sposób zaniedbują swoje obowiązki pracownicze. Kogo dotyczy kodeks pracy? Jak już wspominaliśmy, kodeks pracy dotyczy pracownika i pracodawcy. Są to strony stosunku pracy, które mają względem siebie pewne zobowiązania. Z jednej strony, pracownik powinien należycie wypełniać powierzone mu obowiązki w miejscu i czasie wskazanym przez podmiot zatrudniający, a z drugiej – pracodawca ma obowiązek wypłacić wynagrodzenie za wypełnianie tychże obowiązków, a także zapewnić bezpieczne, zgodne z normami prawnymi warunki do pracy. Co ważne, zapisów kodeksu nie stosuje się do umów zleceniowych i innych dokumentów regulowanych za pomocą kodeksu cywilnego. Kodeks pracy w praktyce – jak korzystać? Kodeks pracy to prawdziwe kompendium wiedzy jeśli chodzi o prawa i obowiązki obydwu stron stosunku pracy. Korzystanie z tego dokumentu początkowo może wydawać się nieco skomplikowane, jednak po wstępnym zapoznaniu się m.in. z działami – staje się ono zdecydowanie prostsze. Poszczególne działy zawierają informacje dotyczące różnych aspektów stosunku pracy. Aby zapoznać się z regulacjami prawnymi związanymi z interesującym nas zakresem, wystarczy odnaleźć odpowiedni dział w kodeksie i przeczytać podlegające pod niego paragrafy. Uwaga: warto jednak pamiętać, że choć sam kodeks został uchwalony lata temu, niektóre ze znajdujących się w nim zapisów podlegają nieustającym przemianom. Dlatego też warto od czasu do czasu sprawdzić, czy nie miała miejsca żadna nowelizacja obowiązujących przepisów.
WięcejNowe zasady wydawania uprawnień dla kierowców zawodowych
Planowane są nowe zasady wydawania uprawnień dla kierowców zawodowych. Obejmują one szereg zróżnicowanych rozwiązań dotyczących przede wszystkim szkoleń dla kierowców. Szkolenia on-line Kursy kwalifikacyjne oraz szkolenia okresowe dla kierowców zawodowych będą mogły się odbywać w formie on-line. Jednak takie rozwiązanie będzie dotyczyło jedynie wykwalifikowanych ośrodków szkolenia kierowców, którzy realizują tego typu działalność od wielu lat. Dzięki temu będzie możliwe uniknięcie nieprawidłowości w tym zakresie. Dodatkowe rozwiązaniaEfektywność szkolenia dla kierowców zawodowych będzie zwiększona. Dodatkowo przed przystąpieniem do szkolenia konieczne będzie założenie tak zwanego profilu kierowcy zawodowego, w którym będą uzupełniane wszystkie najważniejsze dane odnoszące się do kandydata na kierowcę.
WięcejJak wybrać odpowiednie obuwie robocze?
Pracownicy potrzebują nie tylko odpowiedniego ubrania roboczego, ale też butów rocznych, których zadaniem jest zapewnienie właściwej ochrony stopom przed uszkodzeniami mechanicznymi, skrajnymi temperaturami, środkami chemicznymi. Obowiązkiem każdego pracodawcy jest zagwarantowanie pracownikom odpowiednich warunków do wykonywania przez nich obowiązków służbowych. Nieprzestrzeganie zasad BHP to prosta droga do problemów i nałożenia kary finansowej, co oczywiście wiąże się z niemałymi stratami dla przedsiębiorstwa. Jakie wyróżnia się rodzaje obuwia roboczego? Do nieszczęśliwego wypadku w pracy może dojść w każdej chwili, dlatego podstawą będzie zadbanie o odpowiednie środki zapobiegawcze. Obuwie robocze to jedna z niezbędnych form zabezpieczenia dla pracowników. Obuwie ochronne dzieli się ze względu na przeznaczenie, konstrukcję i poziom zagrożeń. W zależności od specyfiki prowadzonej działalności, wyróżnić można obuwie, które będzie chronić przed czynnikami biologicznymi, chemicznymi lub atmosferycznymi. Inny rodzaj obuwia trzeba wyrabiać, jeśli ma zabezpieczyć przed porażeniem prądem elektrycznym lub efektem ESD. W niektórych zakładach pracy wystarczającym obuwiem są sandały, które wyróżnia lekkość i dobra wentylacja. Sprawdzają się idealnie w okresie letnim, przeciwdziałają nadmiernemu poceniu się stóp. Uniwersalnym wyborem są półbuty, które mogą być noszone niemalże przez cały rok, są one wyposażone w krótką cholewkę. W okresie jesienno-zimowym często używa się trzewików. Z kolei pracownikom narażonym na działanie żrących substancji potrzebne będą buty sięgające do kolan, które zapewniają pełniejszą ochronę. Tego typu obuwie robocze zabezpiecza zarówno stopy i kostki, jak i łydki. Buty robocze mają swoje oznaczenia i muszą spełniać określone normy. Oznaczenie S wskazuje na buty bezpieczne, odporne na ścieranie i wyposażone w podnosek będący w stanie wytrzymać siłę nacisku do 200 J. Obuwie S1 jest elektrostatyczne, ma wzmocnioną i zamkniętą piętę. Z kolei obuwie S2 chronić przed wilgocią i jest ocieplane. Natomiast obuwie S3 cechuje się wysoką odpornością na przebicie, zapewnia stabilność, jest wzbogacone o wzmocnioną podeszwę. Oznaczenie P wskazuje na buty ochronne (do 100 J), symbol O dotyczy butów zawodowych bez podnoska. Co należy mieć na uwadze, wybierając buty robocze? Przy wyborze obuwia roboczego bardzo ważne jest to, aby dobrać właściwy rozmiar. Buty muszą być dobrze dopasowane, nie mogą uciskać ani powodować dyskomfortu. Istotna jest solidna i gruba podeszwa, wytrzymała i właściwie izolowana od podłoża. Wszystko to zmniejsza ryzyko jej przebicia. Buty robocze są najczęściej wyposażone w podeszwę poliuretanową lub z mieszanki poliuretanu z norylu. W przypadku tych pierwszych można mówić o dużym komforcie użytkowania, natomiast te drugie wyróżniają się odpornością na działanie wysokich temperatur. Wybierając obuwie robocze, zawsze trzeba mieć na uwadze jego przeznaczenie i oznaczenie. Musi ono zostać właściwie dopasowane do rodzaju wykonywanej pracy. Istotne będzie również to, z jakich materiałów wierzchnich zostały wykonane buty. Znaczenie ma odpowiednia wentylacja, odporność na działanie czynników atmosferycznych, łatwe czyszczenie i bezproblemowa konserwacja.
WięcejCo zalicza się do środków ochrony indywidualnej i dlaczego są tak ważne?
W każdym zakładzie pracy obowiązują nieco inne przepisy i wewnętrzny regulamin, ale wszyscy pracodawcy są zobowiązani do zapewnienia swoim pracownikom optymalnych warunków do wykonywania powierzonych im zadań. Kwestia bezpieczeństwa powinna być priorytetem, nie można zapomnieć o odpowiednich środkach ochrony indywidualnej. Ich rodzaj będzie różnić się w zależności od specyfiki danego przedsiębiorstwa, rodzaju stanowiska i przydzielonych funkcji. Czy pracodawca musi zapewnić środki ochrony indywidualnej? Przedsiębiorcy są zobowiązani do przestrzegania praw pracowników, zapewnienia im bezpiecznych warunków do pracy, zgodnie z odgórnie narzuconymi przepisami. Szkolenia z zakresu BHP, czyli bezpieczeństwa i higieny pracy, to konieczność. Musi je przejść każdy pracownik jeszcze przed przystąpieniem do wykonania swoich obowiązków, które zostaną mu przydzielone na danym stanowisku. W wielu firmach szkolenie BHP trwa przez kilka godzin, chociaż niektórzy pracodawcy nadal traktują je jako zwykła formalność. Warto od razu podkreślić, że BHP ma znacznie w przypadku pracy nie tylko fizycznej, ale też umysłowej. W niektórych branżach i zawodach koniecznością jest stosowanie konkretnych środków ochrony indywidualnej. To pracodawca odpowiada za ich zapewnienie pracownikom, mają one zredukować ryzyko wystąpienia zagrożeń na danym stanowisku do minimum. Niestety nie zawsze wystarczające będzie poprawienie organizacji robót czy zastosowanie środków ochrony zbiorczej do wyeliminowania niektórych zagrożeń. Niektórzy pracownicy potrzebują specjalnych strojów, butów czy sprzętu do zabezpieczenia ich przez różnego typu czynnikami szkodliwymi i niebezpiecznymi, na które mogą być narażeni w swoim środowisku pracy. Jakie wyróżnia się środki ochrony indywidualnej? Środki ochrony indywidualnej dzielą się na kilka grup, muszą spełniać one wymagania dotyczące oceny zgodności. Przepisy znajdujące się w kodeksie pracy jasno określają zasady doboru środków ochrony indywidualnej. Na uwadze należy mieć charakter piastowanego stanowiska pracy i związane z nim zagrożenia, specyfikę przedsiębiorstwa, środowisko pracy. Ze środków ochrony kończyn wymienia się obuwie ochronne, ochraniacze stóp i rękawice ochronne. Z kolei hełm jest środkiem ochrony głowy, a maski i filtry mają za zadanie zabezpieczyć układ oddechowy. Do środków ochrony słuchu zalicza się wkładki i hełmy przeciwhałasowe, nauszniki. Stosuje się też specjalną odzież ochronną na brzuch i klatkę piersiową. Przykładem będą fartuchy zabezpieczające przed negatywnym wpływem promieniowania X. Ze środków ochrony twarzy i oczu wymienia się okulary i gogle ochronne, przyłbice, maski spawalnicze. Osoby pracujące na wysokości muszą zostać wyposażone w szelki, pasy bezpieczeństwa, amortyzatory, linii podtrzymujące. Wyróżnia się także środki ochrony izolujące całe ciało, czyli kombinezony gazoszczelne. Warto od razu zaznaczyć, że środki ochrony indywidualnej zawsze dobiera się do konkretnego pracownika i mogą być one użytkowane wyłącznie przez niego. Jeśli pracodawca nie zapewni ich swoim pracownikom, to musi liczyć się z nałożeniem surowych kar za ignorowanie przepisów. Z kolei na pracownika, który nie wykonuje prac bez wymaganego zabezpieczenia, może zostać nałożona kara porządkowa przez pracodawcę.
WięcejInspekcja Pracy – czemu służy i czego się spodziewać?
Państwowa Inspekcja Pracy jest w stanie bardzo szybko zepsuć dobry humor każdemu przedsiębiorcy, bo nigdy nie wiadomo, jakie będą wyniki kontroli. PIP stoi na straży przestrzegania prawa pracy, bardzo skrupulatnie sprawdza, czy w danej firmie postępuje się zgodnie z odgórnie narzuconymi zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. Nie pominie też kwestii dotyczącej legalności zatrudnienia pracowników. Jeśli przedsiębiorstwo postępuje zgodnie z przepisami i nie ma sobie niczego do zarzucenia, to kontrola z urzędu będzie tylko formalnością i nie trzeba obawiać się żadnych problemów. Co warto wiedzieć na temat Państwowej Inspekcji Pracy? Państwową Inspekcję Pracy jako organ zajmujący się nadzorowaniem i kontrolowaniem przestrzegania szeroko pojętego prawa w pracy, interesuje wszystko, co ma jakikolwiek związek z przyjętymi pracownikami, łącznie ze sposobem ich zatrudnienia. Oczywiście uprawnienia kontrolerów są ograniczone, a ich nadrzędnym zadaniem nie jest doszukiwanie się za wszelką cenę jakiś nieprawidłowości w przedsiębiorstwie. Kierują się zawsze przepisami prawa, powołując się na konkretne ustawy dotyczące wyłącznie kwestii przestrzegania prawa pracy. Trzeba wobec tego liczyć się z tym, że przedstawiciele PIP dokładnie zapoznają się z firmową dokumentacją podczas kontroli. Interesować będą ich przede wszystkim umowy pracodawcy z zatrudnionymi w firmie pracownikami. Sprawdzą legalność ich zatrudnienia, zgodność wynagrodzenia z aktualnymi przepisami, przestrzegane środki bezpieczeństwa w na terenie zakładu pracy. Jednym słowem pracownicy PIP są uprawnieni do wglądu do wszystkich dokumentów firmy, łącznie z kartami osobowymi. Mogą wypytywać o różne rzeczy pracowników zarówno aktualnych, jak i byłych. Inspektor PIP ma prawo skontrolować cały teren, wejść do każdego firmowego pomieszczenia, przejrzeć używany sprzęt i przedmioty. Coraz częściej przeglądane są też urządzenia rejestrujące dźwięki i obrazy. Wszystko to służy zebraniu potrzebnego materiału kontrolnego. Czy jest się czym stresować? Kontrola inspekcji pracy odbywa się oczywiście w zakładzie pracy, chyba że dana firma nie ma stałej siedziby, to inspektorzy wybierają miejsce wykonywania zadań przez zatrudnionych w niej pracowników. Warto od razu zaznaczyć, że przedsiębiorca nie musi zostać poinformowany o planowanej kontroli. Trzeba też liczyć się z tym, że przedstawiciele PIP mogą zjawić się o każdej porze i to nie tylko dnia, ale nawet w nocy. Nie ma możliwości przesunięcia terminu takiej wizyty. Przedsiębiorcy nie przysługuje żadne prawo sprzeciwu i jest zobowiązany do postępowania zgodnie z wytycznymi inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy. Oczywiście zdarza się tak, że inspekcja poinformuje pracodawcę o swoim zamiarze pojawienia się w jego zakładzie pracy, ale nie można tego oczekiwać. Co więcej, pracownicy PIP nie muszą informować pracodawcy o tym, w wyniku czego została przeprowadzona kontrola. Nie ma żadnego problemu, jeśli zakończy się ona wynikiem pozytywnym. Pojawi się jednak przy stwierdzeniu nieprawidłowości. W przypadku drobnych uchybień kończy się na ustnym ich skorygowaniu przez inspektora podczas kontroli. Jeśli jednak zostaną wykryte poważne naruszenia, kontroler wystawi wystąpienie, wyda nakaz lub nałoży karę finansową zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi. Przedsiębiorca ma 30 dni na odniesienie się do raportu pokontrolnego. Każdy nakaz musi zostać wykonany, w przeciwnym razie jest traktowany jako wykroczenie.
WięcejWymagania dotyczące instalacji przeciwpożarowej
Bezpieczeństwo przeciwpożarowe jest jedną z podstawowych i priorytetowych kwestii, które brane są pod uwagę w dzisiejszym budownictwie, a jego zapewnienie jest jednym z warunków wstępnych zatwierdzenia projektu i oddania budynku do użytkowania. Warto jednak zadać sobie pytanie o to, czym właściwie jest instalacja przeciwpożarowa i jakie warunki powinna spełniać. Okazuje się, że odpowiedź na to pytanie jest dość złożona. Instalacja przeciwpożarowa w różnych typach budownictwa Przede wszystkim należy powiedzieć sobie, że w kwestii takiej jak instalacja ppoż wymagania mogą znacznie się pomiędzy sobą różnić, w zależności od typu budownictwa. Budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne musi spełniać inne warunki (dość ograniczone, ale jasno opisane w przepisach prawa budowlanego) niż budownictwo wielorodzinne. Inne warunki stawia się małym sklepom, biurom i budynkom usługowym, a inne dużym obiektom. Znaczenie ma zarówno docelowa ilość osób przebywająca w budynku, ilość kondygnacji, powierzchnia i wiele innych czynników. Szczegółowe informacje na ten temat znaleźć można w odpowiednich ustawach (o ochronie przeciwpożarowej, prawo budowlane, o straży pożarnej i pojedyncze rozporządzenia). Wodna instalacja przeciwpożarowa Najważniejszym elementem wodnej instalacji przeciwpożarowej są oczywiście wewnętrzne (w niektórych przypadkach także zewnętrzne) hydranty. Muszą być one w odpowiedni sposób oznaczone i umieszczone w obrębie pionów komunikacyjnych (klatki schodowe). Ważnym wymogiem jest konieczność zasilania hydrantów wodą z zewnętrznej sieci, to znaczy muszą one być podłączone do sieci wodno-kanalizacyjnych niezależnie od budynku. Częścią wodnej instalacji ppoż. są również tryskacze i podobne elementy gaśnicze. Elektryczna instalacja przeciwpożarowa Oprócz instalacji wodnej częścią systemów ppoż. jest również instalacja elektryczna. Najważniejszym jej elementem jest przeciwpożarowy, awaryjny wyłącznik prądu, odcinający zasilanie w całym budynku. Równie istotnym elementem instalacji są tu czujniki ppoż., które mogą być połączone z automatyczną instalacją alarmową (przekazującą informację do Straży Pożarnej), albo urządzeniami gaśniczymi. Pozostałe elementy instalacji przeciwpożarowej Częścią instalacji przeciwpożarowej w budynkach są również urządzenia ruchome, służące do indywidualnej walki z pożarem, albo przeciwdziałania jego powstania. Są to najczęściej ręczne gaśnice dostosowane do warunków panujących w budynku. Nie należy zapominać również o elemencie instalacji ppoż. jakim są różnego rodzaju oznaczenia ewakuacyjne i tablice informacyjne ułatwiające korzystanie z innych elementów systemu. Bhp Rzeszów
WięcejPrzepisy związane z przeprowadzeniem próbnej ewakuacji
Z każdego miejsca w budynku, w którym przebywają ludzie, muszą być zapewnione warunki pozwalające na przeprowadzenie szybkiej i bezpiecznej ewakuacji. Aby zadbać o efektywność jej przebiegu, konieczne jest systematyczne przeprowadzanie specjalnych prób. W ten sposób uzyskać można protokół zawierający wykaz ewentualnych nieprawidłowości, a na jego podstawie szybko wprowadzić zmiany pozwalające na zwiększenie skuteczności zabezpieczeń na wypadek prawdziwej ewakuacji. Próbna ewakuacja przepisy Obowiązek praktycznego sprawdzania organizacji oraz warunków ewakuacji dotyczy właścicieli lub zarządców obiektów użytkowanych przez ponad 50 osób, niezakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi IV. Zgodnie z aktualnym Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, próbną ewakuację należy przeprowadzić przynajmniej raz na dwa lata. Jeżeli w obiekcie cyklicznie zmienia się grupa powyżej 50 użytkowników, procedura ta powinna być dokonana co najmniej raz na rok, w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy od momentu rozpoczęcia korzystania z budynku przez nowych użytkowników. Jeżeli obiekt zawiera strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi II, zakres próbnej ewakuacji powinien być uzgodniony z komendantem Państwowej Straży Pożarnej. Dotyczy to także budynków zakwaterowania osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych. Przebieg prawidłowej ewakuacji W przypadku powstania zagrożenia, głównym obowiązkiem wszystkich osób przebywających w obiekcie jest współpraca oraz podporządkowanie się poleceniom kierownika akcji ratowniczej do momentu przybycia jednostek Państwowej Straży Pożarnej. Osoby nieuczestniczące w akcji ratowniczej muszą ewakuować się najkrótszą drogą ewakuacyjną, odpowiednio oznakowaną i znajdującą się poza strefą objętą pożarem lub na zewnątrz danego budynku. Ewakuację rozpoczyna się od stref, w których powstał pożar lub tych znajdujących się bezpośrednio na drodze rozprzestrzeniania się ognia. W jej przebiegu konieczne jest wyłączenie dopływu prądu i przeciwdziałanie panice, a także korzystanie z ciągów klatek schodowych zamiast wind. Bez potrzeby nie powinno się otwierać drzwi do pomieszczeń objętych pożarem, ponieważ nagły dopływ powietrza gwałtownie zwiększa rozprzestrzenianie się ognia. Kiedy ewakuacja zostanie zakończona, należy sprawdzić stan osobowy. Przy jego niezgodności i podejrzeniu, że ktoś pozostał w strefie zagrożonej, należy zgłosić ten fakt jednostkom ratowniczym oraz ponownie sprawdzić pomieszczenia budynku.
WięcejInformacje o czynnikach rakotwórczych. Do 15 stycznia
Przypomnienie Jak co roku, 15 stycznia upływa termin przekazania „Informacji o substancjach chemicznych, ich mieszaninach, czynnikach lub procesach technologicznych o działaniu rakotwórczym, lub mutagennym”. Jeżeli pracownicy firmy mają kontakt z powyższymi substancjami, pracodawca ma obowiązek przekazania informacji właściwemu państwowemu wojewódzkiemu inspektorowi sanitarnemu oraz właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy, według wzoru stanowiącego załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 lipca 2012 r. Wykaz substancji chemicznych, mieszanin, czynników lub procesów technologicznych stanowią: substancje chemiczne spełniające kryteria klasyfikacji jako rakotwórcze lub mutagenne kategorii 1A lub 1B zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniającym i uchylającym dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz. Urz. UE L 353 z 31.12.2008, str. 1); 2. mieszaniny zawierające substancje wymienione w pkt 1 w stężeniach powodujących spełnienie kryteriów klasyfikacji mieszaniny jako rakotwórczej lub mutagennej kategorii 1A lub 1B zgodnie z rozporządzeniem, o którym mowa w pkt 1; 3. czynniki o działaniu rakotwórczym lub mutagennym – czynniki fizyczne – promieniowanie jonizujące. Procesy technologiczne o działaniu rakotwórczym lub mutagennym: – produkcja auraminy; – procesy technologiczne związane z narażeniem na działanie wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych, obecnych w sadzy węglowej, smołach węglowych i pakach węglowych; – procesy technologiczne związane z narażeniem na działanie pyłów, dymów i aerozoli tworzących się podczas rafinacji niklu i jego związków; – produkcja alkoholu izopropylowego metodą mocnych kwasów; – prace związane z narażeniem na pył drewna twardego. Bhp Rzeszów
WięcejROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy.
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA PRACY I POLITYKI SOCJALNEJ z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Dziennik Ustaw z dnia 29 września 2003 r. Nr 169, poz. 1650 (tekst jednolity) ZMIANY: – Dz. U. z 2007 r. Nr 49, poz. 330, – Dz. U. z 2008 r. Nr 108, poz. 690, – Dz. U. z 2011 r. Nr. 173, poz. 1034. Na podstawie art. 237’15’ § 1 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje: Rozporządzenia o bhp – zakres regulacji Dział I Przepisy wstępne § 1. 1. Rozporządzenie określa ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach pracy, w szczególności dotyczące: 1) obiektów budowlanych, pomieszczeń pracy i terenu zakładów pracy, 2) procesów pracy, 3) pomieszczeń i urządzeń higieniczno sanitarnych. 2. Przepisy rozporządzenia nie dotyczą środków transportu kolejowego, lotniczego, morskiego i wodnego śródlądowego. Definicje użyte w rozp. o Bhp § 2. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) „osłonie” – rozumie się przez to element lub zestaw elementów konstrukcyjnych służący do ochrony człowieka przed niebezpiecznymi lub uciążliwymi wpływami pracujących części, mechanizmów i układów roboczych maszyny lub innego urządzenia technicznego, 2) „pomieszczeniach higienicznosanitarnych” – rozumie się przez to szatnie, umywalnie, pomieszczenia z natryskami, ustępy, jadalnie z wyjątkiem stołówek, pomieszczenia do wypoczynku, pomieszczenia do ogrzewania się pracowników oraz pomieszczenia do prania, odkażania, suszenia i odpylania odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej; 3) „pomieszczeniu pracy” – rozumie się przez to pomieszczenie przeznaczone na pobyt pracowników, w którym wykonywana jest praca. Nie uważa się za przeznaczone na pobyt pracowników pomieszczeń, w których: a) łączny czas przebywania tych samych pracowników w ciągu jednej zmiany roboczej jest krótszy niż 2 godziny, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem albo konserwacją urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku, b) mają miejsce procesy technologiczne nie pozwalające na zapewnienie odpowiednich warunków przebywania pracowników w celu ich obsługi, bez zastosowania środków ochrony indywidualnej i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy, c) jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich pracowników zajmujących się obsługą, 4) „pomieszczeniu stałej pracy” – rozumie się przez to pomieszczenie pracy, w którym łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu jednej doby przekracza 4 godziny, 5) „pomieszczeniu czasowej pracy” – rozumie się przez to pomieszczenie pracy, w którym łączny czas przebywania tego samego pracownika w ciągu jednej doby trwa od 2 do 4 godzin, 6) „przepisach techniczno-budowlanych” – rozumie się przez to przepisy ustawy – Prawo budowlane oraz aktów wykonawczych do tej ustawy, 7) „ryzyku zawodowym” – rozumie się przez to prawdopodobieństwo wystąpienia niepożądanych zdarzeń związanych z wykonywaną pracą, powodujących straty, w szczególności wystąpienia u pracowników niekorzystnych skutków zdrowotnych w wyniku zagrożeń zawodowych występujących w środowisku pracy lub sposobu wykonywania pracy, 7a) „terenie zakładu pracy” – rozumie się przez to przestrzeń wraz z obiektami budowlanymi, będącą w dyspozycji pracodawcy, w której pracodawca organizuje miejsca pracy, 7b) „miejscu pracy” – rozumie się przez to miejsce wyznaczone przez pracodawcę, do którego pracownik ma dostęp w związku z wykonywaniem pracy, 8) „stanowisku pracy” – rozumie się przez to przestrzeń pracy, wraz z wyposażeniem w środki i przedmioty pracy, w której pracownik lub zespół pracowników wykonuje pracę, 9) „środkach ochrony indywidualnej” – rozumie się przez to wszelkie środki noszone lub trzymane przez pracownika w celu jego ochrony przed jednym lub większą liczbą zagrożeń związanych z występowaniem niebezpiecznych lub szkodliwych czynników w środowisku pracy, w tym również wszelkie akcesoria i dodatki przeznaczone do tego celu. Do środków ochrony indywidualnej nie zalicza się: – zwykłej odzieży roboczej i mundurów, które nie są specjalnie przeznaczone do zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracownika, – środków ochrony indywidualnej używanych przez wojsko. Policję i inne służby utrzymania porządku publicznego, – wyposażenia stosowanego przez służby pierwszej pomocy i ratownicze, – środków ochrony indywidualnej stosowanych na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym, – wyposażenia sportowego, – środków służących do samoobrony lub do odstraszania, – przenośnych urządzeń do wykrywania oraz sygnalizowania zagrożeń i naruszania porządku publicznego, 10) „środkach ochrony zbiorowej” – rozumie się przez to środki przeznaczone do jednoczesnej ochrony grupy ludzi, w tym i pojedynczych osób, przed niebezpiecznymi i szkodliwymi czynnikami występującymi pojedynczo lub łącznie w środowisku pracy, będące rozwiązaniami technicznymi stosowanymi w pomieszczeniach pracy, maszynach i innych urządzeniach, 11) „środowisku pracy” – rozumie się przez to warunki środowiska materialnego (określonego czynnikami fizycznymi, chemicznymi i biologicznymi), w którym odbywa się proces pracy, 12) „urządzeniach ochronnych” – rozumie się przez to osłony lub takie urządzenia, które spełniają jedną lub więcej z niżej wymienionych funkcji: – zapobiegają dostępowi do stref niebezpiecznych, – powstrzymują ruchy elementów niebezpiecznych, zanim pracownik znajdzie się w strefie niebezpiecznej, – nie pozwalają na włączenie ruchu elementów niebezpiecznych, jeśli pracownik znajduje się w strefie niebezpiecznej, – zapobiegają naruszeniu normalnych warunków pracy maszyn i innych urządzeń technicznych, – nie pozwalają na uaktywnienie innych czynników niebezpiecznych lub szkodliwych, 13) „zagrożeniu” – rozumie się przez to stan środowiska pracy mogący spowodować wypadek lub chorobę, 14) „punkcie pierwszej pomocy” – rozumie się przez to – w zależności od wielkości zakładu pracy, rodzaju prowadzonej działalności i związanych z nią zagrożeń – pomieszczenie lub wyodrębnione miejsce o wystarczającej powierzchni, wyposażone w umywalki z ciepłą i zimną wodą oraz niezbędny sprzęt i inne środki do udzielania pierwszej pomocy, 15) „znaku bezpieczeństwa” – rozumie się przez to znak utworzony przez kombinację kształtu geometrycznego, barwy i symbolu graficznego lub obrazkowego (piktogramu) albo tekstu, przekazujący określoną informację związaną z bezpieczeństwem lub jego zagrożeniem, 16) „sygnałach bezpieczeństwa” – rozumie się przez to sygnały świetlne i dźwiękowe, komunikaty słowne lub sygnały ręczne, przekazujące informacje istotne dla zachowania bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników, 17) „sygnale świetlnym” – rozumie się przez to sygnał emitowany przez urządzenie wykonane z przezroczystych lub półprzeźroczystych materiałów, podświetlonych od wewnątrz lub z tyłu, tak aby dawało to efekt świecącej powierzchni, 18) „sygnale dźwiękowym” – rozumie się przez to sygnał akustyczny (dźwiękowy) emitowany przez urządzenie przeznaczone do tego celu, bez użycia głosu ludzkiego i nieemitujące tego głosu, wskazujący na zaistnienie oraz – w razie potrzeby – trwanie i zakończenie niebezpiecznej sytuacji, 19) „sygnale ręcznym” – rozumie się przez to ustalony ruch
Więcej
